ေယာဟန္ ၁၅= မွန္ေသာ စပ်စ္ႏြယ္ပင္အား ႐ႈေထာင့္ ေျပာင္းေလ့လာျခင္း။

ေယာဟန္ ၁၅ မွ မွန္ေသာ စပ်စ္ႏြယ္ပင္အား ႐ႈေထာင့္ ေျပာင္းေလ့လာျခင္း။

-

ေယ႐ႈ ခရစ္ေတာ္ က
"ငါသည္" "I AM" လုိ႔ (သူ၏ ျဖစ္ျခင္း) ေဖာ္ျပျခင္းကုိ ရွင္ေယာဟန္ခရစ္၀င္က်မ္းမွာ
 ေဖာ္ျပျခင္း ၇ မ်ဳိး အျဖစ္ ေတြ႕ရတယ္။
 ေယာဟန္ ၈.၅၈ ေဖာ္ျပျခင္း နဲ႔ ဆုိ ၈ ခု လုိ႔ ေျပာလုိ႔ ရပါတယ္။

၁။ ေယာဟန္ ၆.၃၅၊ ၄၈။ ေယ႐ႈကလည္း၊ ငါသည္ အသက္မုန္႔ ျဖစ္၏။

၂။ ေယာဟန္ ၈.၁၂၊ ၉.၅။ ေယ႐ႈက၊ ငါသည္ ဤ ေလာက၏ အလင္းျဖစ္၏။

??။ ေယာဟန္ ၈.၅၈။ အာျဗဟံ မျဖစ္မွီ ငါ ျဖစ္၏။

၃။ ေယာဟန္ ၁၀.၉။ ငါသည္ တံခါး၀ ျဖစ္၏။

၄။ ေယာဟန္ ၁၀.၁၁။ ငါသည္ ေကာင္းေသာ သုိးထိန္းလည္း ျဖစ္၏။

၅။ ေယာဟန္ ၁၁.၂၅။ ေယ႐ႈကလည္း ငါသည္ ထေျမာက္ျခင္း အေၾကာင္း၊ အသက္ရွင္အေၾကာင္း

လည္းျဖစ္၏။

၆။ ေယာဟန္ ၁၄.၆။ ေယ႐ႈက၊ ငါသည္ လမ္းခရီးျဖစ္၏၊ သမၼာတရားလည္းျဖစ္၏၊ အသက္လည္းျဖစ္၏။

၇။ ေယာဟန္ ၁၅.၁။ ငါသည္ မွန္ေသာ စပ်စ္ႏြယ္ပင္ ျဖစ္၏။

-

ငါသည္ မွန္ေသာ စပ်စ္ႏြယ္ပင္ ျဖစ္၏။ ဆုိတာဟာ ရွင္ေယာဟန္ ခရစ္၀င္ထဲမွာ ေတြ႕ရေသာ ေယ႐ႈ၏ မိမိကုိယ္ကုိ ေဖာ္ျပျခင္း ေတြထဲက ေနာက္ဆုံးတစ္ခု ျဖစ္တယ္။

-

ဓမၼေဟာင္းထဲမွာ စပ်စ္ဥယ်ဥ္၊ စပ်စ္ပင္၊ စတာေတြကုိ အသုံးျပဳတဲ့အခါ ဣသေရလ လူမ်ဳိး၊ ႏုိင္ငံကုိ ပုံေဆာင္ၿပီး ေျပာပါတယ္။ ေကာင္းမြန္ေသာ ပုံေဆာင္ျခင္းထက္၊ အႏႈတ္လကၡဏာေဆာင္ေသာ ပုံေဆာင္မႈေတြ အျဖစ္ေတြ႕ရတယ္။

ဥပမာ -

၁။ ဆာလံ ၈၀.၈-၁၀။

၂။ ေဟရွာယ ၅.၁-၆။

၃။ ေယရမိ ၂.၂၁။

-

ေယ႐ႈက ငါသည္ မွန္ေသာ စပ်စ္ႏြယ္ပင္ ျဖစ္သည္ လုိ႔ ဆုိရာမွာ မမွန္ေသာ အရာ ရွိလုိ႔ ျဖစ္တယ္။ ဣသေရလေတြရဲ႕ လူမ်ဳိးစြဲျခင္းကုိ ဆုံးမတဲ့သေဘာလည္းျဖစ္တယ္။ လူမ်ဳိးအေပၚမွာ တည္ၿပီး အသက္ရွင္သည္ထက္၊ မွန္ေသာ စပ်စ္ႏြယ္ပင္ျဖစ္တဲ့ ခရစ္ေတာ္၌သာ မွီတည္ရန္ ေျပာျခင္း ျဖစ္တယ္။

-

စပ်စ္စုိက္နည္းေတြကုိ ပုံေတြမွာ ေဖာ္ျပထားတယ္။ အက်ဥ္းရွင္းျပျခင္းကုိလည္း ေဖာ္ျပထားပါတယ္။

-

ေယာဟန္ ၁၅.၁-၂

ငါသည္ မွန္ေသာ စပ်စ္ႏြယ္ပင္ျဖစ္၏၊

ငါ့ခမည္းေတာ္သည္လည္း ဥယ်ဥ္ေစာင့္ျဖစ္ေတာ္မူ၏။

ငါ၌အသီးမသီးေသာ အခက္ရွိသမွ်တုိ႔ကုိ ခုတ္ပစ္ေတာ္မူ၏။

အသီးသီးေသာ အခက္ရွိသမွ်တုိ႔ကုိ သာ၍ သီးေစျခင္းငွါ သုတ္သင္ ရွင္းလင္းေတာ္မူ၏။

-

ခရစ္ေတာ္ထံ၌ တည္ေနလွ်င္ အသီးသီးမွာ ျဖစ္တယ္။ အသီးမသီးတဲ့ အခက္ကုိ ခုတ္မွာျဖစ္တယ္။ ခုတ္တဲ့သူက ဥယ်ဥ္ေစာင့္ ဟူေသာ ခမည္းေတာ္ ဘုရားသခင္ျဖစ္တယ္။

အသီးသီး ရင္လည္း ခုတ္ထစ္၊ သုတ္သင္ ရွင္းလင္း တာလည္း ရွိတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ သာ၍ သီးေစဖုိ႔ ျဖစ္တယ္။

-

စပ်စ္ေတြက ပင္စည္မွာ မသီးပါဘူး။ အကုိင္းခက္မွာ ပဲသီးတယ္။

ပင္စည္က ေန အကုိင္း အခက္ (အႏြယ္) ေတြ ထြက္လာတုိင္း ပင္စည္က ထြားလာၿပီး ရွည္လာတယ္။

(တစ္ပုံခ်င္းေလ့လာရင္ ပုိရွင္းသြားမွာျဖစ္ပါတယ္)။

စပ်စ္ ပင္စည္နဲ႔ အကုိင္း ပုံ

အကုိင္းမွာ အသီးသီးပုံ

အခ်ဳိ႕ ေသာ ကုိင္းကုိ ခုတ္၍ ျပန္စုိက္ႏုိင္သည္

ပင္စည္ တည့္တည့္ျဖင့္ မသြားဘဲ ျဖာထြက္လွ်င္ ခုတ္ျဖတ္သည္။ အႏြယ္သည္ အေပၚသုိ႔ တက္ရန္ ဥယ်ဥ္မွဴးမွ ေဆာင္ရြက္ရသည္။

ေဘးမွ အကုိင္းမ်ားကုိ ခုတ္ထစ္၍ စတင္ စုိက္ပ်ဳိးေသာ အပင္

အသီးအနည္းငယ္စသီးေသာ အပင္

ထိပ္တြင္ ၂ ကုိင္းသာထား၍ သီးရန္ ေစာင့္သည္။

သီးေသာ ရာသီတြင္ အကုိင္း မ်ားစြာျဖင့္ အသီးမ်ား သီးလာသည္။

ထုိ ရာသီခ်ိန္ လြန္သည့္ အခါ ဥယ်ဥ္မွဴးမွ သာ၍ သီးေစ၇န္အတြက္ အျခားေသာ အကုိင္းမ်ားကုိ ခုတ္ရသည္။
(အျပာ ေရာင္ အကုိင္းသာ ခ်န္ထားသည္။) 

ထုိကဲ့သုိ႔ က်န္ အကုိင္း အခက္မ်ားကုိ ခုတ္ထစ္ၿပီးတုိင္း ပင္စည္သည္ ႀကီးထြားလာသည္။

ေနာက္ထပ္ အသီးသီးေသာ ရာသီၿပီး ခ်ိန္တြင္ အသီးမ်ား သီးၿပီးခ်ိန္တြင္ ဥယ်ဥ္မွဴးသည္
၂ ကုိင္းသာ ထား၍ အသီး သီးေစရန္ က်န္ေသာ အကုိင္းမ်ားကုိ ခုတ္ျပန္သည္။

ပင္စည္ သာ၍ ႀကီးလာပုံ

ေဘးမွ ဖ်ာထြက္ သမွ် အကုိင္းမ်ားကုိ မခုတ္ေတာ့ဘဲ အသီးသီးေသာ အကုိင္း ၂ ကုိင္းမွ
ေအာက္စုိက္ ေသာ ႏြယ္ကုိင္းမ်ားကုိ ျပင္ဆင္ပုံ။

တစ္ရာသီ အၿပီးတြင္လည္း မလုိေသာ အကိုင္းမ်ား အခက္မ်ားကုိ ခုတ္ထစ္ပုံ

ပင္စည္ သာ၍ ႀကီးလာပုံ

စပ်စ္ပင္စည္သည္ ၅ ေပမွ ၆ ေပ အထိ ရွိလာပုံ

၅ ေပမွ ၆ ေပ ထိ ရွိေသာ ေသာ စပ်စ္မ်ားကုိ ေအာက္စုိက္ မသီးေစေတာ့ဘဲ
အထက္သုိ႔သာ ဥယ်ဥ္မွဴးကသီးေစသည္။

ပင္စည္ ႀကီးလြန္းသျဖင့္ ဒုတ္ျဖင့္စုိက္ထူရပုံ

အကုိင္းေတြ အရမ္းထြက္တာ မ်ားရင္ အသီးေတြက သိပ္မသီးႏုိင္ဘူး၊ ၿပီးေတာ့ အသီး မသီးတဲ့ အကုိင္းရွိရင္လည္း ဘာမွ အက်ဳိးမရွိဘူး။ ဆုိေတာ့ ဥယ်ဥ္ေစာင့္က အသီးမသီးတဲ့ အကိုင္းကုိ ျဖတ္ပစ္တယ္။ ပုိမုိ သီးေစခ်င္လုိ႔ သီးေနတဲ့ အကုိင္းကုိလည္း ခုတ္ပါတယ္။

-

အဓိက အသီးသီးၿပီးတုိင္း၊ သာ၍ သီးဖုိ႔ အကုိင္းေတြကုိ ခုတ္တယ္။ အကုိင္းခုတ္ၿပီးတုိင္း သာ၍ သီးလာတုိင္း ပင္စည္က ထြားထြားလာပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဘ၀မွာ အခုတ္ခံရတာ၊ ပုံသြင္းခံရတာ၊ ဆုံးမခံရတာ၊ ဆုံး႐ႈံးမႈေတြ ႀကဳံရတာျဖစ္ျဖစ္၊ ဘယ္လုိ အေျခအေနပဲ ႀကဳံႀကဳံ ပင္စည္ ထြားဖုိ႔ ခရစ္ေတာ္၌ တည္ေနျခင္း အားႀကီးဖုိ႔၊ ဘုရားသခင္ ဘုန္းေတာ္ ထင္ရွားဖုိ႔ပဲ ျဖစ္တယ္။

-

ဘုန္းေတာ္ ခံစားေသာ အသက္တာက

ဘုန္းေတာ္ မထင္ရွားေစဘူးဆုိရင္

ဘုန္းေတာ္ ၀င္စားဖုိ႔ ပဲျဖစ္တယ္။

-

ဘုရားသခင္ ဘုန္းေတာ္ ခံစားေသာ အသက္တာ သည္ အၿမဲ အဆင္ေျပေနသည္ကုိ မဆုိလုိ၊ သာ၍ သီးဖုိ႔လည္း ခုတ္ထစ္ခံရတတ္တယ္။

အၿမဲ အစဥ္ေျပျခင္းသည္၊ သာ၍ အသီးသီးျခင္းသည္ ခရစ္ယာန္ အသက္တာ၏ အေကာင္းဆုံးေသာ အသက္ရွင္မႈ မဟုတ္ဘဲ၊ ဘ၀တြင္ ေအာင္ျမင္သည္ ျဖစ္ေစ၊ က်႐ႈံးခ်ိန္ျဖစ္ေစ။

ခ်မ္းသာခ်ိန္ျဖစ္ေစ၊ ဆင္းရဲသည္ျဖစ္ေစ၊ ခရစ္ေတာ္၌ ၿမဲၿမဲ တည္ျခင္းသည္သာ အေရးႀကီးဆုံးျဖစ္တယ္။

အဆင္ေျပသည္ျဖစ္ေစ၊ ေၾကကြဲသည္ျဖစ္ေစ ဘုရားသခင္ ဘုန္းေတာ္ကုိ ထင္ရွားေစဖုိ႔ သာ ျဖစ္ရမွာျဖစ္တယ္။

ကနဦး ယုံၾကည္သူေတြ ျခေသၤ့စာ အေကၽြးခံရတယ္။ ထုိ အေကၽြးခံျခင္းသည္ သူတုိ႔၏ ယုံၾကည္ျခင္း သစၥာျဖင့္ ခရစ္ေတာ္ကုိ ေက်ာမခုိင္းဘဲ ဘုန္းေတာ္ ထင္ရွားေစျခင္းပင္ျဖစ္တယ္။

မေသမခ်င္းေတာ့ ခရစ္ယာန္တုိ႔သည္ အခုတ္ခံ၊ ပုံသြင္းခံရဦးမည္ျဖစ္တယ္။

သာ၍ သီးဖုိ႔ျဖစ္တယ္။

ဘုန္းေတာ္ ၀င္စား ခ်ိန္အထိ ဘုရားသခင္၏ ဘုန္းေတာ္ကုိ ခံစားရင္း ဘုန္းေတာ္ကုိ ထင္ရွားေစရမွာျဖစ္တယ္။

-

တစ္ခ်ဳိ႕ေသာ သူေတြ ခ်မ္းသာတယ္၊ ၾကြယ္၀တယ္၊ ပညာတတ္တယ္၊ သုိ႔ေသာ္ ဘုန္းေတာ္ မထင္ရွားေစရင္ ဘုရားသခင္ ဘုန္းေတာ္ကုိ မခံစား သျဖင့္၊ ဘုန္းေတာ္ ၀င္စားဖုိ႔ရန္သာ အသက္ရွင္ၾကသည္။ ဘုန္းေတာ္ ထင္ရွား ရန္ မဟုတ္ၾကေပ ဟု ထင္မွတ္ရမည္။

-

မိမိအသက္တာ သည္ ဆင္းရဲသည္၊ ပညာမတတ္၊ မႏုိးထဟု သူမ်ားက ေျပာေသာ္လည္း အၾကင္သူ၏ ႏွလုံးသားတြင္ သစၥာ ရွိရွိျဖင့္ တည္ၾကည္ျခင္း၊ ခရစ္ေတာ္ကုိ ဆည္းကပ္ျခင္းသည္ပင္ ဘုန္းေတာ္ ထင္ရွားေစျခင္းအား အစျပဳျခင္းျဖစ္သည္။ ထုိ ဘုန္းေတာ္ကုိ ထင္ရွားေစေသာ အသီးတုိ႔ကုိ သာ၍ သီးရမည္ျဖစ္သည္။ မသီးလွ်င္လည္း ပင္စည္ တည္းဟူေသာ ခရစ္ေတာ္၌ ဆည္းကပ္ျခင္းအား ခုိင္မာစြာ ရွိေနလွ်င္ပင္၊ ဘုရားဘုန္းေတာ္ ခံစားျခင္းပင္ျဖစ္သည္။

-

ဘုရားဘုန္းေတာ္ ခံစားတတ္ပါလွ်င္ ဘုန္းေတာ္ ထင္ရွားလာသည္၊ 

(ဘုန္းေတာ္ထင္ရွားျခင္းသည္ နာမည္ႀကီး၊ အေကာင္းစား၀တ္၊ ဆုိသည္ကုိမဆုိလုိ)။ 

ထုိအရာႏွင့္ မတုိင္း သင့္အသက္တာျဖင့္ အျခားသူမ်ား ခရစ္ေတာ္ကုိ သိျမင္လာျခင္း၊ ဘုရားသခင္ကုိ နားလည္လာျခင္းသာျဖစ္သည္။

ေသေအာင္ အလုပ္လုပ္ရမည္မဟုတ္၊ ေသေလာက္ေအာင္ အမႈေတာ္ ေဆာင္ရြက္ရမည္မဟုတ္၊
ေသသည္ အထိ ဘုရားအတြက္ အသက္ရွင္ရမည္၊ အမႈေတာ္ ေဆာင္ရြက္ရပါမည္။

ဘုန္းေတာ္ ၀င္စားသည္ အထိ ဘုန္းေတာ္ ထင္ရွားရန္ အသက္ရွင္ရေပမည္။

ထုိကဲ့သုိ႔ေသာခြန္အားသည္ ခရစ္ေတာ္္တည္းဟူေသာ မွန္ေသာစပ်စ္ႏြယ္ပင္ကုိသာ ဆည္းကပ္ရမည္ျဖစ္သည္။

ေက်းဇူးတင္ပါသည္။